UNDRESS ME

Nakuha ko nga ang lahat ng gusto ko, pero hindi naman ako masaya. Hindi ako makuntento. I always crave for more dahil alam ko na I can get whatever I want sa paraan at panahon na gusto ko. Wala din akong maramdaman ni kahit katiting na fulfillment. Parang ang dami pa ring kulang. Ang daming spaces sa sistema ko na kailangang punan. Palit ng palit. Bili dito, bili doon. Kapag nakuha ko na ang gusto ko, wala naman akong pakundangan kung magtapon. Ganun talaga siguro kapag nakukuha mo ang isang bagay nang walang kahirap-hirap Hindi ka manghihinayang. Hindi ito magiging kawalan sa'yo kaya hindi ka masasaktan kasi kahit anong oras, pwedeng-pwede mong palitan.

Chos, drama! Nag-eemote ako dahil sa facebook games. Sana hindi ko na lang na-discover na may coin at paw points cheat pala sa pet society. Hindi ko na tuloy ma-appreciate at nawalan na ako ng gana na magsumikap para yumaman si Chorvie ko. Kaya ang resulta... GOODBYE. Madali lang talagang iwan ang mga bagay na hindi pinaghihirapan. Babay Chorvie.

Okay, serious mode...

TANONG: Sino ang may kasalanan kapag ang isang dahon ay nalaglag mula sa sanga na kinakapitan niya?

CHOICES: Ang malakas na ihip ng hangin, ang puno na basta-basta na lang sumuko, o ang dahon mismo na hindi nag-effort na kumapit ng mabuti?

SAGOT (ko): Nothing can be more liberating than being naked! I want to be naaaaaaaakeeeeeeeeeddddd!!!

Ano daw?! Last na. One stupid question. Kumpleto ba ang puno kung wala itong dahon? Ah basta. Ganda ng song ni Tara Mclean.

"So many times, I needed you to be strong for me...

But you bend beneath the slightest breeze..."
-Settling by Tara Mclean-

ANG BOYFRIEND KONG GANGSTER

Hindi ka nagkakamali sa nabasa mo sa taytel ko. Bukod sa pagiging arkitekto sa umaga at hosto sa gabi, gangster din ang boyfriend ko. May milyon-milyong salapi sa bangko, dalawampu't apat na kotse, speedboat, ekta-ektaryang lupain, tatlong italian resto, siyam na bar, dalawang supermarket, apartment complex, beachfront at marina tourists spot. Bukod diyan, bilang gangster sumusweldo siya ng 146,000-dollars per hour, take note, per hour. Ang dameeeeeee!!! Nakuha niya lahat 'yan sa pagiging gangster. Ang galing niya mang-gancho ha! Wala pang isang linggo nang pormal siyang wenelcome sa mundo ng mga masasamang loob pero katakot-takot na ari-arian at kaperahan na ang nakuha niya. Ngayon ko lang din nalaman na sadyang may pagkaburaot din itong boypren ko. Pati kasi pera at ari-arian ng boss niya ay kinukuha niya. Napasuko niya ang ilan sa mga big boss ng team nila.

Marami na ring negosyo ang nagsara dahil sa kanya. Kapag nanghoholdap at nagnanakaw kasi siya, sinisigurado niya na walang matitira kahit isang barya. Dahil dito, isa na siya sa most wanted gangsters ngayon. May mga taong handang maglabas ng milyones para lang ipaligpit siya. Hindi naman talaga siya masamang uri ng gangster. Hindi niya ninanakawan ang mga inosenteng tao kundi ang mga kapwa gangster niya na nakalikom na rin ng limpak-limpak na kayamanan. Ganun pa man, kahit ilang beses na siyang napuruhan, ayun buhay pa rin at tuloy pa rin ang buhay niya bilang gangster kasama ang dalawampu niyang tauhan.

Nakakainis lang. Dahil sa bago niyang raket na ito, nabawasan na naman ang oras niya para sa akin. Kaya naman kahit ayoko, napilitan akong maging gangster na rin para kahit sa paggawa ng kasamaan, may bonding pa rin kaming dalawa. Ang motto ko kasi eh sa hirap at ginhawa, sasamahan ko siya. *Ewww! Cheesy. Pero totoo 'yan ha!* Pero hindi ko masyadong naaalagaan ang karir ko bilang gangster dahil mas priority ko ang pag-aalaga sa dalawa naming bulilit. Si Third at si Chorvie. Isa pa, although gustong-gusto ko ang humawak ng baril, mas gusto ko pa rin ang mag-shopping at magdecorate ng bahay.

Hay sarap talaga ng buhay sa Mafia Wars at Pet Society. Sana ganun din lang kadali magpayaman at magpundar ng ari-arian sa totoong buhay.

PAKISAGOT NGA

I therefore conclude na bulag talaga ang mga tao sa paligid ko... wait... how could i possibly begin with "i therefore conclude" eh wala pa nga akong iprinesentang hypothesis? Ganito kasi 'yun. Kagabi sa shoot, antok na antok na ako pero biglang nagising ang diwa ko ng makita kong nakatitig sa akin ang officemate ko. "Huy, anong tinitingin-tingin mo diyan? Bakit ka nakatitig sa akin? May muta ba ako?" Sabay kuha ng salamin sa bag. "Wala lang. Ngayon ko lang na-realize na kahawig mo si Nicole ng Pussycat Dolls." Parang gusto kong mahulog sa kinauupuan ko." Suot niya naman ang kanyang salamin pero bulag pa rin. "Salamat ha. Ikaw apat na nga ang mata mo, bulag ka pa rin." Si Dong naman noong isang araw, tumitig din sa akin ng bonggang-bongga. "Ngayon ko lang napansin na mukha kang indiyana. Kamukha mo si Latika ng Slumdog Millionaire." Togoinkz! Kulang na lang daw ng mala-infrared na pulang tuldok sa noo ko para maging ganap na indian ang itsura ko. Huwag niyo akong hanapan ng picture dahil I'm sure, madidisappoint kayo. Swear! Sayaw na lang tayo ng Jai Ho!

Question. Paano kung may kilala kang kriminal tapos walang magandang trabaho, biyudo pero sa kabila ng lahat ay nagsusumikap pa rin para buhayin ang anim na anak niya na puro maliliit pa. Nakatira sa isang lugar na hindi naman talaga matatawag na bahay kundi isang silungan na pinagtagpi-tagping plywood ang dingding, butas-butas na yero ang bubong at lupa ang sahig. May hawak kang warrant of arrest laban sa kanya. Anong gagawin mo? Tatawag ka ba ng pulis para ipahuli siya? Kapag ipinahuli siya, mawawalan ng tatay at tagapag-alaga ang mga anak niya. Hindi naman sulusyon ang pagpapaampon sa kanila sa DSWD. Mato-trauma ang mga bata kapag napahiwalay sa kanilang ama. Kapag hindi naman siya ipinahuli, hindi mabibigyan ng katarungan ang biktima niya. At syempre, parang nakagawa ka na rin ng krimen dahil alam mong siya ang salarin pero nanahimik ka lang. Ang hirap. Ang hirap talaga! Anim na naghihirap na chickiting laban sa nag-iisang biktima. Nakikita ko pa lang ang ichura ng mga bata, parang nauubos na ang dugo ko. My heart literally bleeds kapag nakakakita talaga ako ng mga chikiting na hikahos at walang kamalay-malay.

Isa pang tanong. Paano naman kung ang mga terorista ay may kinidnap na isanlibong tao? Ang option lang ay ito. Para hindi mapugutan ng ulo ang mga biktima, hiniling ng kidnapper na ang presidente na lang ang pupugutan nila ng ulo kapalit ng kaligtasan ng isanlibong nakidnap. Ibibigay mo ba ang gusto nila para isalba ang buhay ng mas marami o isasalba mo ang presidente at isasakripisyo ang buhay ng isanlibong nakidnap?

Huling tanong. Ang sagot ba sa una kong tanong ay maaring maging kapareho ng sagot sa pangalawa? Naguguluhan ako eh. Paki-explain nga sa akin. Yung utak ko kasi eh mukhang napunta lahat sa eyebags ko. Six layers ang eyebags ko pero deflated naman ang utak ko. Hirap ng walang tulog!